Codzienne funkcjonowanie po przebytej chorobie, urazie albo w trakcie długotrwałego leczenia często wymaga dopasowania wielu elementów życia do nowych warunków. Oprócz działań związanych z ulepszeniem sprawności fizycznej znaczenie może mieć również powrót do aktywności społecznej, kontaktów z innymi osobami oraz samodzielnego wykonywania codziennych obowiązków. W tym kontekście pojawia się rehabilitacja społeczna, która obejmuje działania mające na celu wspieranie uczestnictwa w życiu rodzinnym, zawodowym i lokalnym.
Nie dotyczy ona tylko ćwiczeń czy terapii ruchowej, niemniej jednak także nauki radzenia sobie ze zmianami, które mogą pojawić się po pogorszeniu stanu zdrowia.
Proces powrotu do większej samodzielności bywa różny dla każdej osoby. W praktyce sporo uzależniony jest od rodzaju kłopotu zdrowotnego, wieku, aktualnych sposobów a także wsparcia dostępnego w najbliższym otoczeniu. W pewnych przypadkach największym wyzwaniem nie jest sama sprawność fizyczna, lecz ograniczenia wynikające z długiej przerwy w pracy, zmiany codziennych przyzwyczajeń lub obawy powiązane z ponownym wejściem w określone sytuacje społeczne. Dlatego działania rehabilitacyjne mogą obejmować również rozwijanie kwalifikacji organizacji dnia, korzystania z dostępnych form pomocy oraz stopniowego zwiększania aktywności.
Wśród różnorakich form wsparcia znajdują się także sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą dany plan zabiegów, wypoczynek oraz sposobność kontaktu z osobami mającymi podobne doświadczenia. Przy wyborze takiej formy pobytu bierze się pod uwagę w głównej mierze zalecenia medyczne, aktualny stan zdrowia a także zakres niezbędnej pomocy. Oczywiście nie każdy rodzaj terapii będzie świetny dla każdej osoby, dlatego znaczenie ma wcześniejsze zobowiązanie celu pobytu i możliwości uczestnictwa w proponowanych zajęciach. W sytuacji osób z bardziej złożonymi rozterkami zdrowotnymi istotne jest uwzględnienie dodatkowych ograniczeń a także indywidualnych wymagań.
Szczególną grupę stanowią osoby po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których funkcjonowanie po zakończonej terapii może wymagać dodatkowej uwagi. Sanatoria dla pacjentów hematologicznych uwzględniają specyfikę tej grupy, ponieważ powrót do aktywności może przebiegać inaczej niż w przypadku innych schorzeń. Istotne mogą być w głównej mierze obowiązujące wyniki badań, ogólna kondycja organizmu a także zalecenia lekarzy prowadzących. W tak zaistniałych okolicznościach planowanie następnej rehabilitacji wymaga uwzględnienia zarówno potrzeb fizycznych, jak i psychicznych, ponieważ długotrwałe leczenie na prawdę bardzo często wpływa na sporo wycinków życia.
Zobacz: rehabilitacja społeczna.