Planowanie prac polowych obejmuje nie tylko kolekcja plonów, ale też przygotowanie odpowiednich warunków do ich dalszego przechowywania. W przypadku pasz objętościowych duże znaczenie ma ograniczenie strat wynikających z niewłaściwego zabezpieczenia materiału roślinnego. Wykorzystywane w tym celu folie rolnicze mają różnorodne zastosowania, dlatego nie powinny być traktowane jako produkty o jednakowych właściwościach.
Inne oczekiwania dotyczą osłaniania pryzm, inne zabezpieczania bel, a jeszcze inne przykrywania materiałów składowanych na zewnątrz. Przy doborze folii bardzo ważna jest jej grubość, odporność na rozciąganie oraz podatność na przebicia. Znaczenie ma też sposób użytkowania. Materiał wykorzystywany przy intensywnej pracy maszyn powinien być dostosowany do obciążeń występujących podczas rozwijania, nakładania i transportu. Warto uwzględnić także szerokość rolki, ponieważ jej dopasowanie do posiadanego sprzętu wpływa na przebieg wykonywanych czynności.
Przy produkcji sianokiszonki szczególną rolę odgrywa szczelne owinięcie sprasowanego materiału roślinnego. Folie do sianokiszonki są przeznaczone do budowy warstwy oddzielającej zawartość beli od powietrza zewnętrznego. Wewnątrz opakowania zachodzą procesy fermentacyjne, których przebieg zależy w głównej mierze od wilgotności surowca, stopnia jego zagęszczenia i dostępu tlenu. Zbyt suche lub nadmiernie wilgotne rośliny mogą wpływać na jakość uzyskanej paszy, dlatego samo przeznaczenie folii nie rozwiązuje problemów wynikających z nieprawidłowego przygotowania materiału. Bardzo ważna jest również kolejność prac. Od momentu sprasowania beli do jej owinięcia nie powinno upływać zbyt bardzo dużo czasu, ponieważ nieosłonięty materiał pozostaje w kontakcie z otoczeniem. W trakcie owijania należy zwracać uwagę na równomierne nakładanie kolejnych warstw. Nierówności, zagniecenia i miejscowe rozciągnięcia mogą powodować powstawanie punktów, w których łatwiej dochodzi do uszkodzenia osłony.
Na trwałość zabezpieczenia wpływają także warunki atmosferyczne i sposób obchodzenia się z gotowymi belami. Wysoka temperatura, promieniowanie słoneczne, opady oraz zmiany wilgotności oddziałują na materiał przez cały okres składowania. Z tego względu znaczenie mają właściwości folii związane z odpornością na promieniowanie UV i zachowaniem elastyczności w różnych temperaturach. Nie można jednakże pomijać czynników mechanicznych. Ostre kamienie, wystające fragmenty roślin, elementy maszyn czy nieprawidłowe ustawienie bel mogą doprowadzić do rozdarcia warstwy ochronnej. W praktyce wręcz niewielki otwór wymaga kontroli, ponieważ może stać się miejscem przedostawania się powietrza. Do naprawy stosuje się specjalne taśmy przeznaczone do tego rodzaju tworzyw. Zwyczajne materiały klejące nie zawsze gwarantują odpowiednie przyleganie, w szczególności gdy powierzchnia jest wilgotna albo zabrudzona. Warto także regularnie sprawdzać stan bel przechowywanych przez kilka miesięcy, zwłaszcza po silnym wietrze albo intensywnych opadach.
Osobnym zagadnieniem jest organizacja zapasów materiałów stosowanych w sezonie. Liczba potrzebnych rolek uzależniony jest od wielkości produkcji, średnicy bel, rodzaju owijarki i planowanej liczby warstw. Przy szacowaniu zużycia powinno się uwzględnić też straty wynikające z nieprawidłowego rozpoczęcia owijania, uszkodzeń w trakcie pracy czy konieczności ponownego zabezpieczenia wybranych miejsc. Rolki powinny być przechowywane w warunkach określonych przez producenta, z uwzględnieniem ochrony przed zabrudzeniem, wilgocią i nadmiernym nagrzewaniem. Istotne jest też sprawdzenie materiału przed rozpoczęciem użytkowania. Widoczne zagniecenia, uszkodzenia krawędzi lub problemy z równomiernym rozwijaniem mogą utrudniać pracę urządzenia. Po zakończeniu sezonu pozostają odpady w postaci zużytych osłon, które wymagają odpowiedniego zebrania i przekazania do dalszego zagospodarowania. Nie powinny być pozostawiane na polach ani mieszane z odpadami organicznymi, ponieważ tworzywa sztuczne wymagają odrębnego postępowania.
Zobacz więcej: folie do sianokiszonki.